Romeinen, vissers en de bruinvis (tot 1550)
Al in de Romeinse tijd woonden hier mensen, en in de middeleeuwen werd Wenduine een bloeiend vissersdorp.
- Gallo-Romeinse bewoning: in de omgeving is een Gallo-Romeinse nederzetting gevonden, die rond 270 verdween door invallen van Germaanse piraten en overstromingen.
- Een vondst in 1917: in Harendijke stuitten Duitse soldaten die turf staken in 1917 op potscherven en de resten van een houten Gallo-Romeinse woning.
- Frankische vissers: vanaf de 8e eeuw woonden hier opnieuw mensen, Frankische kolonisten die van de visvangst leefden; in de 10e eeuw begonnen de eerste inpolderingen.
- Weinduna (1185): in 1135 stond hier een hulpkerk van Uitkerke, en in 1185 werd Wenduine een eigen parochie en voor het eerst vermeld als Weinduna.
- De bruinvis (1340): in 1335 was er al een haven, en in 1340 kregen de vissers het recht om bruinvissen te vangen; de geharpoeneerde bruinvis staat nog altijd in het wapen van Wenduine.
- Vissersgilde en Shetland: rond 1350 ontstond een vissersgilde, en in 1467 voeren Wenduinse vissersschepen al tot de Shetlandeilanden.
- De kerk als baken: de Heilige-Kruisverheffingskerk werd rond 1290 uitgebreid, en in 1546 en 1547 werd de toren verhoogd, omdat hij ook als baken voor de scheepvaart diende.
- De Graaf Jansdijk: na de stormvloeden van de 15e eeuw kwam de Graaf Jansdijk; de dorpjes Tarninge en Mosselinge verdwenen door overstromingen of stuifzand.
Van vissersdorp tot boerendorp (1550 tot 1880)
Vanaf het midden van de 16e eeuw verdween de visserij en werd Wenduine een stil landbouwdorp.
- Verval van de visserij: vanaf het midden van de 16e eeuw raakte de visserij in verval, mede door de godsdiensttroebelen.
- Beeldenstorm (1566): in 1566 werd de kerk door de Beeldenstorm vernield, en in 1607 gebruikte het leger haar als paardenstal.
- Een kleinere kerk (1609): vanaf 1609 werd de kerk hersteld, maar omdat er veel minder parochianen waren, werd ze kleiner heropgebouwd.
- Een eigen gemeente (1796): rond 1796 werd Wenduine een zelfstandige gemeente, die lange tijd weinig welvaart kende.
De Prinses der Badsteden (1878 tot 1939)
Aan het einde van de 19e eeuw ontdekten eerst zieken en kinderen en daarna badgasten de gezonde zeelucht van Wenduine.
- Sanatoria (1878): in 1878 opende het sanatorium Hospices Maritimes, en in 1896 volgde het Home du Grand Air, een herstellingsoord voor arme kinderen.
- De stoomtram (1886): pas toen in 1886 de stoomtram tussen Oostende en Blankenberge door Wenduine ging rijden, werd het dorp echt bereikbaar en begon het badtoerisme; die lijn is nu de Kusttram.
- Villa's en hotels: in 1888 begon de bouw van villa's, en in 1895 opende het eerste hotel, het Pavillon des Dunes.
- Prinses der Badsteden: Wenduine kreeg de bijnaam Prinses der Badsteden en trok tot de jaren dertig een mondain publiek.
- Eerste Wereldoorlog: tijdens de Eerste Wereldoorlog bouwde de bezetter kustbatterijen in Harendijke.
- Gemeentehuis (1935): in 1935 kreeg Wenduine een nieuw gemeentehuis aan de Markt, ter vervanging van het oude in de Kerkstraat.
Tweede Wereldoorlog en het Wenduine van nu
Na de jaren dertig veranderde Wenduine van een mondaine badplaats in een vakantieoord voor een breed publiek.
- Een nieuw publiek: eind jaren dertig werd Wenduine een vakantiebestemming voor bredere lagen van de bevolking, en veel hotels werden appartementen.
- De molen zonder wieken: in de Tweede Wereldoorlog lieten de Duitsers de wieken van de Hubertmolen weghalen; na de oorlog werd de molen hersteld en in 1946 werd de omgeving als landschap beschermd.
- Oorlogsgraven: op de begraafplaats van Wenduine liggen 83 oud-strijders uit beide wereldoorlogen, en een monument herdenkt drie dorpsgenoten die in Duitse concentratiekampen stierven.
- Nieuwe wijken: na de wijk Molenhoek uit de jaren twintig volgden in de tweede helft van de 20e eeuw de Manitobawijk, de Neptunuswijk en de Steenovenwijk in de polder.
- Deel van De Haan (1977): bij de fusie van 1977 werd Wenduine een deelgemeente van De Haan.
